चितेच्या भस्मात

भ्रमाचा भोवरा | संसार हा सारा |

धनमान दारा | फास गळा ||

रुतु दे मनात | शब्दांचे हे बाण |

कृपेचे प्रमाण | देई देवा ||

अहा अपमान | वाटे किती छान |

अहंचे निधान | लुटू जावे ||

माया सखे बाई | तुटो तुझा चुडा |

उलथो करंडा | कुंकुवाचा ||

मरावा विक्रांत | जावो सरणात |

चितेच्या भस्मात | महाकाळी ||

डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने

 https://kavitesathikavita.blogspot.in

माझा हा निरोप

माझा हा निरोप | द्या माझ्या देवास |

धरुनी देहास |आहे इथे ||१ ||
यावी आठवण | दीनाची दयाळा |
लाभावी जीवाला | कृपा दृष्टी  ||२ ||
भाग्ये अंकुरावे | देहाचे या बीज |
जन्मा आलो काज| काही व्हावे ||३ ||
अंगी नाही बळ | जगणे लाचार |
परी पदावर | थारा द्यावा ||४ ||
भक्त कैवारी तू |प्रभू गिरनारी |
विक्रांतास दूरी | ठेवू नको ||५ ||

डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने 
https://kavitesathikavita.blogspot.in

माझे शोधणे मजला भेटले

लागली आग त्या शब्दांनी माय

वाचण्याचे नि सरले उपाय

आता मी लपवू कुठे स्वत:ला

साऱ्या शून्याचा सुटला गुंडाळा

धावतो अहं जरी कासावीस

जमीन उरली नाही पायास

वाजती चाबूक वळ न उमटे

मिटताच डोळे लख्ख दिसते

पेटे जाणीव अंगण भरते

माझे मीपण मलाच पुसते

शोधता काही हरवून गेले

माझे शोधणे मजला कळले

डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने

 https://kavitesathikavita.blogspot.in

मी उंचावर

मी उंचावर
मुकुट शिरावर
परी एकटा ।
..
कुणा क्वचित
हे मिळते वांछित
परी शापित ।
...  
अरे उठू दे
ते गीत मनातून
माझ्यावाचून ।
.....
तीच तहान
रे जन्मांतरीची
कृष्ण घनाची ।
.....
व्याकुळ आस
कधी कळेल त्यास
निशब्द टोहो ।
.....
डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने https://kavitesathikavita.blogspot.in