दत्तखुळा

मनाच्या एकांती तुझी याद येते

कानात गुंजते नाव तुझे ||

स्वप्नाचे आकाश भरून मानस

तुझा सहवास अनुभवे ||

कधी येता जाग कुण्या मध्यरात्री

तुझे भास गात्री जाणवती ||

तुझे वेड तूच देवून जागवी

भ्रमिष्ट चाळवी जन्म माझा ||

आता हरू द्यावे हे माझे मी पण

जगण्या कारण तूच होई  ||

विक्रांत विज्ञानी झाला दत्तखुळा

म्हणे गोतवळा शिकलेला ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

पुंजका जाहला उर्जेचा

सरतोय काळ कळल्यावाचून

देहात स्पंदन 

नांदे गूढ ||१ ||

नामाचा धबाबा कधी कोसळतो

कधी वाहवतो 

गतायुषी ||२ ||

चालली गंमत दुनिया वेगळी  

अंतर पोकळी 

दुणावली ||३ ||

देहाचे लोढणे मनाचे खेळणे

अवघे मानणे 

जाणीवेचे ||४ ||

पाहतो दुरून पसारा सोडून

पाहणे कळून 

पाहणारा ||५ ||

विक्रांत पुंजका जाहला उर्जेचा

ठोकळा शून्याचा 

घनदाट ||६ ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

अमृत आकांक्षा

धन्य गिरनार

घनगर्द दाट

तिथल्या वनात

राहतात नाथ ||१

सदा सर्वकाळ

वांच्छा ही मनात

जावुनिया तेथे

यावे न जगात ||२

सरो अटाअटी

जन्म कटकटी

लागावी देहास

अलक्ष विभूती ||३

धडाडून मनी

निरंजन धुनी

अनाहत पुंगी

वाजो कणोकणी ||४

मच्छिंद्र मनास

करो आदेशित  

गोरक्ष चित्तास

दक्ष सदोदीत ||५

वसावा निवृत्ती

विरक्त वृतीत

ज्ञानोबा बुद्धीत

समाधी भोगीत ||६

अहाहा जगणे

संपूर्ण लाधावे

आदिनाथ कृपे

श्रीदत्त भेटावे ||७

विक्रांत पाहतो

जागेपणी स्वप्न

अमृत आकांक्षा

आहेत म्हणून ||८

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in