शुक्रवार, ६ जुलै, २०१२

अवघी काया

अवघी काया शिनली 
आता अवघी माया आटली
आतबाहेर पुकार  आता 
इथली वस्ती संपली
खूप घेतले खूप वाटले 
बाकी काही नाही उरले
त्या वाटेवर नजर आता
साथी मागे राहिले
तो कैफही छान होता 
पण मजा आता नुरली
आग लागली आत आता
दवा तिला न  कुठली
व्याकुळलेले  प्राण माझे  
तन मन अधीर झाले

विक्रांत

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...