दत्त होवो

दत्त होवो

*******

स्थिती मनाची 

गती जीवाची 

वृत्ती चित्ताची 

दत्त होवो

मग हे चरण 

मी न सोडीन 

भ्रमर होईन

जन्मोजन्मी

करुणा किरण 

हृदयी धरीन 

अवघे सोडीन

आड आले

बस इतुकेच 

प्रभू घडावे 

ओठात राहावे

नाम तुझे

मग हा विक्रांत 

देहासोबत 

जाईल वाहत 

यथागती

©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

अजूनही स्पर्श तुझा

                                    no idea about photo and this cute couple ,if its privet I will remove it .

अजूनही स्पर्श तुझा

गात्रात या मोहरतो

अजूनही शब्द तुझा

देहात या झंकारतो

त्या झिंगल्या क्षणांशी  

तद्रुप असा की  झालो

ओठातील गाणे तुझे 

ओठांत वेचून आलो

ती प्रतिमा मुक्त तुझी

आसमंत व्यापलेली

बाहूत वादळी तुझ्या

मी आकाश निळे झालो

जीवनाचे गुढ सारे 

पाहूनी इथे मी आलो

तुझ्यामुळे जीवनाला

सखी भेटून मी आलो

©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

मन दत्ताचे

मन दत्ताचे

*********

मन वाऱ्यांचे 

मन ताऱ्यांचे

मन विखुरल्या 

कण पार्‍याचे 

मन आकाशी 

मन प्रकाशी

मन येऊनिया 

तव दाराशी

मन भिजले रे 

मन थिजले रे

तव रूपात 

बघ सजले रे

मन पाण्याचे 

मन गाण्यांचे

मन कोंडल्या 

तव प्रेमाचे

मन नाचते 

मन खेळते

मन सदैव 

तुज स्मरते

मन विक्रांतचे 

मन जगताचे

मन संकल्पी 

होय दत्ताचे

©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

अवधू

अवधू

*****

अवधू माझा

सखा जीवाचा

असे प्रीतीचा

महाराज ॥१

कुठे बसला

कुठे वसला

नसे दृष्टीला

ठाव त्याचा ॥२

कैसा भेटीन

कै मी पाहिन

डोळा भरून

जिवलगा॥३

मार्ग दिसेना

तम  हटेना

चैन पडेना

जीवा माझा ॥४

येई दयाळा

भक्त प्रेमळा

घेई ह्रदया

या विक्रांता ॥५

©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

स्वातंत्र

स्वातंत्र
*****

स्वातंत्र्य म्हणजे काय असते
फक्त एक कल्पना असते
आपण गुलाम आहोत
हे कळल्यावर उठणाऱ्या
वादळाची धूळ असते

राजकीय गुलामी कळणे
तर सोपे असते
तिच्या विरुद्ध लढणेही
सोपे असते

आपण वागवीत असतो
ती मानसिक गुलामी
ती तोडणे खूप कठीण असते

आपण गुलाम असतो
रूढीचे संस्कृतीचे जातीचे धर्माचे
या सा-याचे जीवनातील
अपरिहार्य सांघीक व सामाजिक
 स्थान ओळखून
त्यांची गुलामी नाकारून
त्यांच्यावरती उठून
आपण जेव्हा विराजमान होतो
मानवतेच्या भूमिकेवर
तेच खरे स्वातंत्र्य असते

© डॉ..विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

तुझ्या विन

तुझ्याविन

अजूनही मनास या

तुझीच आस आहे

अजूनही डोळ्यात या

तुझेच भास आहे

सैराट जन्म जरी हा

जाहला कुठे किती

येतेच हि नाव माझी

सखये तुझा तटी 

उरातला हौदोस हा

कळेना या जीवाला

येई वावटळ ऐसी

चैन पडेना जीवाला

हरवते जीवन हे

सखी तुझ्याविन

निस्तब्ध श्वास होती

हे आकाश ही जमीन  

©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

स्वप्नातल्या देवा

स्वप्नातल्या देवा
सत्यात येऊन
मजला घेऊन
जाशील का ?

पाहिले रुप जे
स्मृती प्रदेशात
प्रत्यक्ष डोळ्यात
दिसेल का ?

तव पादुकांचा
स्पर्श तो सुखाचा
भाग जागृतीचा
होईल का ?

जे भोगले तेथे मी
सुख सोहळ्यात
व्यर्थ जीवनात
उमटेल का ?

त्या गुढ डोंगरी
पुराण मंदिरी
कोरल्या राऊळी
भेटशील  का ?

अशी जाग आता
नको रे दयाळा
विक्रांत जिव्हाळा
होशील का ?


©डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in