कवितेसाठी कविता: म्हातारपण

रविवार, २१ जुलै, २०२४

********

स्वीकारून आपले म्हातारपण

उतरावी आपण आपली उतरण .

आधी चढ मग उतार

हा जगताचा आहे नियम

सूर्य सुद्धा त्याला अपवाद नाही

सांज होतात बुडून जाई

पाय थकलेले असतात

सांधे गंजलेले असतात

त्रास तर होणारच .

तोही सोसायचा असतो .

उरलेला मार्ग पार करायचा असतो

रस्ता तर रडत कुरकुरत ही

पार करता येतो

हसत खेळत गप्पा मारत ही

पार करता येतो .

कधी कुठला मुक्काम शेवटचा

कुणालाही माहित नसतो

किती उरलेत श्वास कुणाचे

कुणीही जाणत नसतो

पण त्याची पर्वा का करावी

दौलत या क्षणाची का न लुटावी

गाथा गीता ज्ञानेश्वरी भागवत

नाही तुम्हाला आवडत

तरी नाही हरकत

मित्र-मैत्रिणी निसर्ग पुस्तक

यात राहावेसे वाटते रंगत

अहो अध्यात्मही काही

वेगळे नाही सांगत

ज्यात निर्भळ आनंद वाटतो

ज्यात निर्मळ आनंद जन्मतो

तेच फक्त करा

कारण आनंद हीच जीवनाची

खरीखुरी अभिव्यक्ती असते

चढणे उतरणे संपणे ही तर

कालचक्राची अपरिहार्यता असते .

🌾🌾🌾

https://kavitesathikavita.blogspot.com .

☘☘☘☘ 🕉️