धरिला ध्यास
दाटले आभाळ
अभ्राचा प्रवास
परी ते आकाश
गतीविना ||१||
ऐसे माझे मन
करी दयाघन
धाव स्थिरावून
पवनाची ||२||
अंतरी अथांग
हृदय आकाश
पवनाचा ऱ्हास
होवो तिथे ||३||
धरिला हा ध्यास
पुरा करी देवा
विक्रांतास ठेवा
हाची द्यावा
||४||
डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा