उगाच या वाटा
पायास फुटती
क्षितिजी खिळती
आखलेल्या ||
डोळ्यांची बाहुली
भिरभिरे डोही
खोल किती काही
कळेचिना ||
नभी उगवले
नक्षत्र तुटते
रंग उधळते
जळतांना ||
पुन्हा वादळाने
बांधले मनाला
जाहला पाचोळा
अंकुराचा ||
काय सांगू सखी
रिकामी ओंजळ
मोत्यांची उधळ
मागू नको ||
डॉ.विक्रांत
प्रभाकर तिकोणे
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा