कृष्ण ..

एक काटा दुखरा

खोलवर रुतलेला

स्पर्श गूढ गहिरा

जाग निद्रेमधला

एक हळवी ओल

मनातील कातळा

अर्थ न कळलेला

मन पसाऱ्यातला

एक ओढ हिसका

रात्रंदिन लागलेला

प्रश्न आडवळणी

कधी न सुटलेला

 विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

लावून घेवू दे दार

अडलेल्या शब्दांनो

रहा असेच अडलेले

जळू देत अंकुर सारे

होण्याआधी पाने फुले

नको नको जीवना

आता दान देवू असे

फेकली मी झोळी अरे

तुझे वैभव घेवू कसे

असेल ही भास हा

मावळतीच्या किरणांचा 

मिटण्याआधी दाटलेला

भ्रम रंगीत प्रकाशाचा

शांत झाला कोल्हाळ

खोल झिरपून अंधार

आता विझू दे अंगार

लावून घेवू दे दार 

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

येईल परतून..

किती दूर तू नजरेपासून

चंद्र ईदचा दुर्मिळ होवून

अन पुनवही या डोळ्यातून

आषाढाने नेली चोरून

आता काही शब्द लिहिले  

येती हवेवर वदल्यावाचून  

तृषार्थ मन हे माझे ठेवी

जगण्याची आस धरून

कशास होती गाठीभेटी

हृदयबंध हे येती जुळून

घडे अचानक जाणे निघून

उरात जखमा काही घेवून

चल जीवा रे स्वप्न मिटून

अनोळखी या रस्त्यावरून

सखी ठेव गं दीप लावून

कधीतरी मी येईल परतून

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/